Ubon Ratchathani

14 december 2015 3 min read No Comments

Ubon Ratchathani

14 december 2015 3 min read No Comments

De Fietstoerist, Frits, wij mogen Frits zeggen. Hij is de man die ons door Thailand en Cambodja gaat leiden. Voor zijn stage van zijn studie naar Azië vertrokken en daar blijven hangen lazen wij op zijn website. Met de informatie die we op zijn site lezen, schatten we hem een jaar of 45 à  50. De foto die we van hem zagen is naar ons vermoeden al sterk verouderd. We hebben veel contact gehad via de mail maar hem nog nooit in levende lijve gezien of gesproken. Niet zo gek natuurlijk daar hij in Vietnam woont. Maar hij zou ons opwachten bij aankomst op het vliegveld van Ubon Rachanogwat.

Frits?

Met twee dozen met fietsen, vier fietstassen en twee rugzakken lopen we de ontvangsthal binnen. Daar staat een man. Nederlands uiterlijk, grijs haar, baard. Frits? De man stelde zich voor als Jelle en was al een paar dagen in Ubon Rachadinges en stond daar eigenlijk op Frits te wachten. Ook hij gaat mee met de fietsreis. In een hoekje van het vliegveld zetten we onder toeziend oog van vele voorbijgangers en nieuwsgierigen onze fietsen in elkaar. Mede dankzij Jelle zijn fietspomp, bandenspanningsmeter en inzet. Met een benauwde 30 graden gutst het zweet me van de kop. Even later staan we buiten met de fietsen en een blikje bier in de hand. We zien dat er dik een half uur later nog twee vliegtuigen landen en besluiten daarop te wachten en te kijken of Frits daar in zit. Het wachten wordt beloond, want onze Frits en zijn neef Benji (bij God geen idee hoe je zijn naam schrijft…) zitten erin. Snel zetten zij hun fietsen in elkaar, in een tijd waarin ik net één pedaal vast had, en fietsen we naar het hotel. Een prima hotel, waar we hartelijk worden begroet door de eigenaar die Frits (her)kent. Na de installatie in onze kamer en een douche gaan we gezamenlijk uit eten.

Gerrit

Het “restaurant” is op zijn zachtst gezegd net eventjes wat anders dan ik normaal gesproken in Nederland gewend ben. Geen gezellige kaarsjes op een mooi gelakt tafeltje in een sfeervol etablissement met een rustig achtergrond muziekje, maar een open hal aan een drukke weg met roestvrijstalen tafels en tl-verlichting. Toch had het wat. En we zijn natuurlijk niet in Nederland maar in Thailand. En hetgeen waar we voor kwamen was verrukkelijk! Daarnaast was de bediening vriendelijk en gastvrij. Tijdens het eten kwam Gerrit aanschuiven. Gerrit is de zesde persoon die mee fietst. Gerrit wil graag dat we knauwen want hij komt oorspronkelijk uit Groningen. Gerrit was al een week eerder in Thailand aangekomen en heeft al een stuk door Thailand gefietst zoals je op zijn blog kunt lezen.

Trappetje van samen geraapt sloophout

De volgende stond een acclimatiseringsdag in Ubon Rachaenderest gepland. Een perfecte dag om even uit te slapen en deze stad te bekijken. Samen met Gerrit gingen wij aan de wandel door de stad en Gerrit loodste ons via de smalle straatjes en dwars door huizen naar de boulevard aan de rivier. Het was niet mijn route, sterker nog, ik wou het liefste terug, maar achteraf een belevenis. Vriendelijk mensen die ons met handgebaren de weg wezen en tot slot via een trappetje van samen geraapt sloophout door een huis op de juiste plek terecht gekomen. De mensen die er woonden wenkten ons gewoon. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat er mensen door hun huis lopen op weg naar de rivier.

De natuur in

Ik heb vandaag veel mooie dingen gezien en heel veel vriendelijke mensen, maar wat overheerst is de stank, drukte en lawaai. Dat is toch niet echt mijn ding. Morgenvroeg om 08:00 uur stappen we voor het eerst op de fiets en verlaten we Ubon Rachahuppelepup. Dan gaat de reis echt beginnen. Op de natuur in! Op naar het echte landschap van Thailand!

En op naar 92 kilometer fietsen met ruim 30 graden…

No Comments

Leave a Reply

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.




Recent Stories




Advertentie




De Bitse Catering




Advertentie

×