N34

24 december 2015 3 min read No Comments

N34

24 december 2015 3 min read No Comments

Al vroeg ging de woensdagmorgen de wekker. Om 07:00 moest iedereen klaar staan voor vertrek en zo geschiedde. Ik was nog niet 100, had nog de nodige koorts maar stapte wel op mijn fiets en de tocht van 10 kilometer naar de boot was goed te doen. Onze fietsen en tassen werden op het dak van de boot gelegd en indien gewenst kon je erbij gaan zitten maar ik koos voor een zitplek in de boot waar ik nog twee uurtjes heb geslapen. In Kampong Chhang werden we door een ander bootje van de boot afgehaald en naar de kade gebracht. Dit tot de interesse van de vele andere passagiers, voornamelijk toeristen op weg naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja en de plaats waar met een tussen stop in Oudong ook naar toe gaan.

Buurtbus

Een paar kilometer buiten Kampong Chhang stopten we bij een restaurantje voor een hapje en een drankje. Daar heb ik de beslissing genomen om niet verder te fietsen. Mijn lichaam was twee dagen lang aan het vechten geweest tegen mijn buikgriep en er zat totaal geen energie meer in. Sowieso is inspannen met koorts gevaarlijk en al helemaal bij deze temperaturen. Frits vroeg aan de restaurant bediende of hij een auto kon regelen en binnen tien minuten zaten Lisette en ik samen met onze fietsen in de Cambodjaanse variant van de buurtbus.

Levensgevaarlijk

De weg die we reden was dezelfde weg als in het route boekje stond. Alleen zou Frits ter plekke wat binnendoorweggetjes pakken. Gebeurde ook, maar van de rest van de groep, die pas laat en in donker aankwamen, begrepen wij dat de reis één en al ellende was. Mijn God, wat waren wij blij dat we in het busje zaten. Deze weg kun je vergelijken met de N34, maar dan met alle soorten verkeer dat elkaar links, rechts en luid toeterend inhaalt. Levensgevaarlijk. Wederom een tegenvallende dag. Waar we hoopten op een mooie route over het platteland van Cambodja, maar we vertrokken uit een stinkstad, kwamen per boot aan in een stinkstad en slapen nu in een muffig Guesthouse in een stinkstad aan diezelfde N34 waarbij je het idee had dat al het verkeer via de voorkant onze kamer binnen rijd, een rondje om ons bed maakte en via de badkamer weer weg gaat. Komt er een beetje grote vrachtwagen langs lig je te trillen in bed en met ons de vlooien op de grond in de badkamer.

Het grote probleem van Cambodja

De boottocht kon nog enigszins de reis goed maken want die was prachtig! Ook het ritje in de buurtbus zullen we niet snel vergeten. Een goedlachse Cambodjaanse jongeman stapte bij ons in, knoopte zijn zakje fruit open en bood iedereen in de bus een vrucht aan. Geen idee wat het was, maar Lisette vond hem lekker. Ik bedankte i.v.m. mijn maagklachten. De chauffeur zette vrolijke muziek op toeterde er vrolijk op los. Als ik voor elke keer dat hij op die toeter drukte een stuiver kreeg, vlogen we business class terug. In de bus werd meteen ook het grote probleem van Cambodja duidelijk. Alle troep werd namelijk door iedereen, van chauffeur tot passagier zonder enige aarzeling en alsof het de normaalste zaak van de wereld is, uit het raam geflikkerd. Het is ook daadwerkelijk met geen pen te beschrijven hoeveel troep hier aan de kant van de weg ligt.

Morgen een tocht van 55 km naar Phnom Penh. Even zien hoe ik wakker wordt, want die route schijnt wel mooi te worden.

No Comments

Leave a Reply

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.




Recent Stories




Advertentie




De Bitse Catering




Advertentie

×