Kantharalakse Rodermarktparade

17 december 2015 4 min read No Comments

Kantharalakse Rodermarktparade

17 december 2015 4 min read No Comments

Een keer geen noodlesoep als ontbijt. Gisteravond bij de plaatselijke supermarkt diverse yoghurtjes en noten gehaald. Naast die supermarkt zag ik een koffie zaak. Een echte. Geen gore ijskoffie maar echte Black Coffee Americano. En thee. En daar hadden we zin in. Dus ontbeten we op het ressort de de stad in voor koffie.

Chinese Opera
Bij het koffietentje aangekomen waren ze druk bezig met het ophangen van vuurwerk. Lange slierten kabaalmakers werden aan de gevel gehangen ter ere van een “Chineese Opera” en een draak in de straten van Kantharalak. Althans dat is wat we begrepen uit het voor ons gebrekkig Engels, voor die plek goed Engels van de dame van het koffietentje. Wellicht dat de dame in kwestie met de opera een optocht bedoelde want even later vielen we midden in een optocht met Chinese draken, een fanfare en verkleedde mensen. Het Kantharalakse equivalent van de Rodermarktparade maar dit keer zonder oom Evert bijgestaan door onze eigen Dingens voorop.

Remblokje
Vanmorgen vroeg keek onze reisleider en tevens man met verstand van fietsen op verzoek naar de fiets van Lisette. Hij schakelde en remde slecht.  De oorzaak was al snel gevonden: Bij aankomst op het vliegveld van Ubon Rachamoakermoarwatvan hadden wij (lees: ik) het achterwiel van Lisette haar fiets niet vast gezet. Dat verklaarde het slechte schakelen. Het slechte remmen was  te verklaren aan een remblokje die er simpelweg niet was. En dus togen we na de parade naar de plaatselijke fietsenmaker om de fiets te repareren. Het benodigde remblokje hadden ze daar niet op voorraad maar gelukkig bood reisgenoot Gerrit de helpende hand en bood zijn reserve remblokje aan. Het koste ons een rondje koffie met lekkernijen voor iedereen à 400 Bath (10 euro).

Hoed
De tocht was vandaag met 60 kilometer goed te doen. Het grootste gedeelte werd afgelegd over goed asfalt. En dat is de afgelopen dagen wel eens anders geweest! Op een één of andere manier kan ik de warmte ook beter aan. Gutste het zweet me de eerste fietsdag van de kop, is dat nu al veel minder. Wellicht te danken  aan mijn hoed die ik nu braaf elke dag direct vanaf het begin opzet. Een godsgeschenk. Al heb ik er zelf drie en een half tientje voor neer moeten leggen…

Thaise massage
We kwamen aan in een mooi ressort, waar we direct hartelijk ontvangen werden. Frits regelde masseuses voor degene die een massage wouden. Er zouden vier komen, maar vier is in het Thais blijkbaar één. Dus dan maar achter elkaar aan. Ik heb wel eens een massage in Nederland gehad maar dat is niks vergeleken maar wat hier op een kamer in Thailand gebeurde. En dan heb ik het niet over de happy ending waar iedereen nu aan denkt. Niet daar ik daar na deze massage enige behoefte aan had. Sjezus, nooit geweten dat mijn lichaam zulke houdingen aan kon nemen. Mevrouw duwde en trok mijn hoofd en al mij ledematen is posities waarvan ik het in theorie niet mogelijk achte, laat staan in de praktijk. Ik kreeg ellebogen in mijn dijen en voeten in mijn rug. Een uurtje verder was ik wel als herboren! Als een jong hertje dartelde ik over het ressort complex.

Afhaalmaaltijden
Een jong hertje heeft af en toe ook honger en dus was het tijd om aan te schuiven voor het diner. “You can eat all time” is hier in Thailand een relatief begrip want om 21:00 uur was er “no more chicken”. Dan maar een stukje varkensvlees. Ook goed.
“No no, no chicken”.
Nee, weten we. Daarom ook ‘pork’.
“Yes, but no chicken”.
In het Thaise Engels is chicken dus gelijk aan kitchen. Geen eten meer voor ons terwijl ondertussen de afhaalmaaltijden voor het personeel werden bezorgd. Afhaalmaaltijden die bezorgd worden… Uh… Oké, we gaan verder…

Karaoke
Dus zat er maar één ding op: Bier drinken! Met tegenzin. Jullie kennen me. Toch? Nou, dan weet je dat. Samen met Jelle zaten we gezellig te praten aan een tafeltje met de plaatselijke Eltjo op de achtergrond. Diezelfde Eltjo zong echter alleen voor ons en dus kwam hij alleen bij ons zijn centen ophalen. Wij deden een duit in het spreekwoordelijke zakje maar daarvoor moest hij op verzoek van verkering natuurlijk wel een nummer van The Boss zingen. Hij kon het niet, maar verkering wel en de avond eindigde in een leuke karaoke avond. De zanger wou allang naar huis en zat verveelt in een hoekje terwijl de geluidsman het ene na het andere karaoke  nummer opzocht op YouTube. En met name alle kersthits kwamen voorbij. Fantastisch!

Voorbereiding
Geen eten, veel bier, laat op bed (ja, het is hier zes uur later dan bij jullie!), en een masage moet ons de 75 kilometer van morgen ondersteunen. Dus dat komt vast goed.

No Comments

Leave a Reply

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.




Recent Stories




Advertentie




De Bitse Catering




Advertentie

×