De Reis

14 december 2015 4 min read No Comments

De Reis

14 december 2015 4 min read No Comments

Niet anders dan een normale doordeweekse vrijdagmorgen ging afgelopen vrijdag de wekker. Het enige verschil was dat ik nu niet op de fiets sprong om naar het werk te gaan. In plaats daarvan was het douchen, ontbijten, huis netjes maken en in de al gepakte auto stappen om de hond weg te brengen en door te reizen naar Schiphol.

Vier weken weg

Anderhalf jaar zijn we er mee bezig geweest. Was het eerst twijfelachtig of het allemaal wel door ging, kwam er begin dit jaar witte rook. Ruim drie weken fietsen door Thailand en Cambodja. Daar hebben we zelf nog een paar dagen Bangkok achteraan geplakt en samen met de reis dagen betekend dat vier weken weg uit het vertrouwde Nederland. En veel verder dan ooit te voren want verder dan Italië ben ik nog nooit gekomen en verder dan Londen heb ik nog nooit gevlogen.

Fietsen

Fietsen in Thailand en Cambodja. Dat doe je dus op een fiets. En de eigen fiets gaat mee. Bij de fietsenmaker, die een bagagedrager op onze fiets had gezet deze al gedemonteerd (wielen, stuur, pedalen en zadel los) en in een grote doos gestopt. Echter aan één dingen hadden we niet gedacht; Hoe pasten die dozen in de auto? Nou, niet. Dus donderdag avond de fietsen weer uit de doos en monteren zodat ze op een fietsenrek konden, dozen plat en op Schiphol de fietsen weer demonteren en verpakken in de doos. Het afwikkelen van dergelijke bagage gaat vrij simpel. Gewoon bij de incheckbalie en daarna brachten we dozen naar een speciaal afleverpunt brengen. En voor je het weet zitten je fietsen in het vliegtuig.

Qatar Airways

We volgen met Qatar Airways van Amsterdam naar Doha, Qatar om vervolgens door te vliegen naar Bangkok. De eerste vlucht duurde een uurtje of acht. De twee zes. Qatar Airways is in 2015 bekroond tot beste luchtvaart maatschappij van de wereld en dat was te merken. Prima service aan boord! Ontbijt, Lunch, broodjes en je hoefde maar op het knopje te druk en er stond al een fraaie stewardess naast je; “What would you like to drink sir?”

Tussen deze vluchten moesten we nog wel een nachtje doorbrengen op de luchthaven van Doha. Maar zoals verwacht kon je daar je ogen uitkijken. Een luchthaven tiptop verzorgd, genoeg te eten en te drinken en veel luxe shops. En het was ook nog de perfecte plaats voor mijn grootste hobby, mensen kijken!

Bangkok

Zaterdagavond, lokale tijd, kwamen we aan in Bangkok. In Bangkok werden we met fiets en al opgehaald door het hotel waar we een nacht zouden doorbrengen. Een prima hotel met een prima restaurant waar we eindelijk iets anders en echt lekker konden eten. Het leven en eten & drinken op een vliegveld en in een vliegtuig, waar op en in we ongeveer 36 uur hadden gebivakkeerd was ik wel een beetje zat.

Business class

Maar met Bangkok waren  we nog niet op de plaats van bestemming en de volgende morgen werden we door het hotel naar het vliegveld gebracht voor een binnenlandse vlucht naar Ubon Ratchathani. Business class! Door onze fietsen moesten we 30 kilo bagage meenemen. Bij Qatar geen probleem maar bij onze binnenlandse vlucht met Thai International mochten we maar 20 kilo mee en bijbetalen was bijna net zo duur als business class vliegen waarbij je wel 30 kilo bagage mee mag nemen. Dus was de keuze snel gemaakt.

Met de kennis van nu had ik het toen echter wel anders gedaan. Het was niet al te groot vliegtuig waarbij economy class en business class  slechts gescheiden werd door een gordijntje dat tijdens taxiën, opstijgen en landen ook nog eens open moest blijven. Met een vol vliegtuig achter ons, zes man op een rij, voelde ik me toch wat opgelaten in de stoelen daarvoor. Alsof ik meer zou wezen dan de rest van het vliegtuig. Alsof ik hier de bobo uit kwam hangen. En dat er pak en hem beet 30 rijen met 12 ogen naar mij zaten te kijken met de gedachte ‘daar heb je weer zo’n arrogante kwal met z’n business class tickets…’.

En wat bracht het nou extra? Een glaasje drinken bij binnenkomst, de stoel tussen ons in was vrij en de  armleuningen waren daar voorgezet waren, wat je extra ruimte gaf, en een lekkere lunch. Het had wel wat, maar zo speciaal was het op een binnenlandse vlucht van Thai International van een uurtje nou ook weer niet. Nee, als je zoiets doet, doe het dan op een lange vlucht bij Qatar Airways ofzo. Kost een paar centen, maar dan heb je ook echt wat!

Plaats van bestemming

Zondagmiddag 14:00 uur lokale tijd kwamen we dan eindelijk aan op de plaats van bestemming, Ubon Ratchathani, een stad in het oosten van Thailand. Met alle tassen. Met onze fietsen. Die op het vliegveld in elkaar gezet moesten worden. Geen Roel Bathoorn, geen Johan Wekema, alleen ik en verkering en twee fietsen in onderdelen. Maar het is gelukt, al moeten we nu wel achterstevoren op de fiets zitten en moeten we remmen met de versnelling, maar dat zijn slechts details…

We zijn in Thailand. We zijn in Ubon Ratnogwat. We zijn op plaats van bestemming. Onze reis gaat nu echt beginnen!

No Comments

Leave a Reply

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.




Recent Stories




Advertentie




De Bitse Catering




Advertentie

×