De eerste fietsdag

16 december 2015 4 min read No Comments

De eerste fietsdag

16 december 2015 4 min read No Comments

Een hels kabaal door de kamer zorgt ervoor dat verkering en ik direct rechtop in bed zitten. De wekker service van het hotel had net even de verkeerde kamer. Een tel later ging de telefoon een kamer naast ons. Eigenlijk net zo duidelijk te horen. En gevolgd door een hoop Thais gebrabbel en gestamp van mensen. Vroeg pissen voor die mensen. Maar ze namen ons er in mee. En dat was de nacht voor de eerste dag fietsen.

Soep

Om 07:00 uur stond iedereen klaar voor het ontbijt, noodlesoep. Het komt niet vaak voor dat ik ontbijt met soep. Althans, niet om 07:00 uur. Op een zondagmiddag na een avondje stappen is dat een ander verhaal, maar dat terzijde. De soep ging er goed in en moest ons de kracht geven voor een fietstocht van 92 kilometer. Een fietstocht waarbij we de stad Ubon Ratchaschietmijmaarlek verlaten en op weg gingen naar Kantharalak. En dat met temperaturen van 30+. Een tocht die niet iedereen goed af ging. Weliswaar kwam iedereen gezond en wel aan bij het resort, afzien was het voor een paar wel. Ik moet zeggen dat het mij reuze mee viel. Geen last van de afstand en geen last van de warmte. Alleen een verbrand voorhoofd. Ondanks het goede insmeren. Maar ja, met ruim 30 graden zweet je alle zonnebrand er zo weer af. En de hoed die ik speciaal voor deze reis gekocht heb, had ik te laat opgezet.

Kleine dorpjes

De tocht was schitterend. Het verlaten van de stad was alleen leuk om het verlaten van de stad, maar daarna gingen we de natuur in. Over onverharde hobbel wegen waar we regelmatig een boertje met een paar koeien of tractortjes passeerden. Langs weilanden, kleine dorpjes en boerderijtjes. Echt schitterend om te zien, al viel het me wel op hoeveel afval er in de kleine dorpjes rond de huizen ligt. En tja, als er iets is waar ik niet tegen kan is het viezigheid en rommel. Ik snap dat de levensstandaard hier lager is bij ons, maar waarom alle vuilnis om je heen gooien? Het doet ook zo’n afbreuk aan de prachtige omgeving, huizen en dorpjes hier.

Zes gekken

Aangekomen bij een dorpje stopten we bij een klein winkeltje voor een hapje en een drankje. Cola in mijn geval. Alsof een engeltje over je tong pist. Sowieso is het met deze temperaturen goed en veel drinken, maar dorst heb je altijd! We kochten nog wat ondefinieerbare etenswaren en met handen en voeten werd gecommuniceerd over het af te rekenen bedrag. Het vrouwtje ging er tussendoor maar even bij zitten want ook zij had last van de warmte net als alle andere locals die duidelijk rustig aan doen op het heetst van de dag, de schaduw opzoeken en zonwerende kleding en hoeden dragen. En dan komen er zes gekken uit Nederland in korte broeken, t-shirts en slechts alleen een zonnebril die het hoofd bedekt op een fiets voorbij scheuren…

2,5 eurocent

Met nog ongeveer 20 kilometer op de teller reden verkering en ik los voor de groep. Ons water was echter bijna op en dus was een stop bij een winkeltje noodzakelijk. In een klein dorpje zagen we een klein winkeltje. We kochten twee flesjes mierzoet spul van Fanta, want water had ze niet. Ik moest 24 Bath afrekenen, gaf haar 25 en gaf aan dat ze die ene Bath mocht houden. Een Bath is omgerekend zo’n 2,5 eurocent…

Zijde rups

De mevrouw in kwestie wou het eerst niet aannemen maar na aandringen deed ze het toch en dankte ze ons hartelijk. Zelfs zo hartelijk dat we mee moesten lopen naar achteren waar haar moeder bezig was met het zijde van de zijderups te halen. In een klein potje kookte ze de zijderupsen en met een stok trok ze hele lange slierten zijde van de rups. De rups was daarna nog bruikbaar als voedsel en mevrouw nam er een. Wij kregen er ook een aangeboden, maar het zag er niet echt smaakvol uit en zeiden dat we er geen trek in hadden. Achteraf baal ik daar weer van, want ik had het toch op zijn minst kunnen proberen. Maar we waren weer een mooie ervaring rijker! Dit was en is de reden waarom we hier heen zijn gegaan.

Ressort

De laatste kilometers waren niet de meest leuke. Een lange drukke weg. Maar ja, daar ontkom je soms niet aan. We waren dan ook blij toen we het ressort bereikten. Al denk ik bij een ressort direct aan luxe, is dit een beetje een wat verlaten en vervallen brut. Van de buitenkant ziet het huisje er nog redelijk uit, maar binnenin zijn de kamers duf en de badkamer erg gedateerd. Afijn, ik denk dat ik mijn luxe standaard de komende dagen wel eens vaker moet laten varen en me aan moet passen aan de standaard hier.

Biertje

Het biertje smaakte er echter niet minder om! Na een douche lekker aan het zwembad, gingen blikjes één, twee en drie er zo in. En ook nummer vier had niet veel tijd nodig!

No Comments

Leave a Reply

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.




Recent Stories




Advertentie




De Bitse Catering




Advertentie

×