Cambodian cycling team

19 december 2015 5 min read No Comments

Cambodian cycling team

19 december 2015 5 min read No Comments

Jankende kinderen, pratende mensen, muziek in de nacht, gerommel op de gang, een preek van een of andere priester om vijf uur ’s morgens door de speakers en een kussen waarmee je een raam kunt ingooien. Goedemorgen deze zaterdag morgen!

Le Fournil de Sébastien

Het ontbijt bestond bij ons uit de gisteren gekochte komkommertjes en watermeloen op een bedje van malaria, vitamine en visoliepillen. Om 08:00 uur stonden we allemaal klaar bij het restaurant voor een autoritje tot op 50 kilometer van Siem Reap. Vanaf daar fietsen we verder naar ons luxe hotel. Vervangend reisleider Gerrit belt nog eens met de restaurant eigenaar en even later komt er een pickup truck voorgereden en worden de fietsen opgeladen en wij op de achterbank gevouwen. Onderweg vertelt Benji over zijn werk bij bakkerij Le Fournil de Sébastien, de beste of anders een van de besten van Nederland over stokbroden, Franse kazen, croissants en geuren van het openen van vers gebakken cakejes. Het duurt dan ook niet lang of het water loopt me in de mond. ‘Het woord broodje is vanaf nu verboden’ dirigeert plaatsvervangend reisleider vanaf de passagiers stoel. De redder in nood, want ik hield het niet meer en het gesprek ging vervolgens over de leukste en irritantste BN’ers die in de bakkerij hun halfje volkoren en krentenbollen kwamen halen.

Frensh frites

Onze chauffeur brengt ons naar een restaurant in Kbal Spean. Vervangend reisleider Gerrit heeft nogmaals telefonisch contact met ons contact persoon en meld ons dat de desbetreffende persoon per fiets onderweg is naar het zelfde restaurant om ons fietsend naar Siem Reap te begeleiden. Wij moeten dus even wachten en maken van de nood een deugd om in het restaurant wat te gaan eten en te drinken. De menukaart tovert een glimlach van oor tot oor op ons gezicht. ‘Frensh frites’ staat er te lezen en ze staan ook daadwerkelijk op het plaatje. We hebben echter vaker mee gemaakt dat de menukaart wat anders aangeeft dan dat er daadwerkelijk aanwezig is, maar in dit geval konden we het ook daadwerkelijk bestellen. Vijf Hollanders op een fiets in de middle of nowhere van Canbodja die om tien uur ’s morgens ‘beef with Frensh frites’ bestellen…

Cambodjaanse epo

Even later arriveren er twee jonge knaapjes op een mountainbike. Met een van hem hadden we dus steeds contact, maar of het de restaurant eigenaar was zoals wij dachten valt te betwijfelen. Afijn, hij is fanatiek fietser en fietst ook wedstrijden. Laatst nog een tocht door Thailand, Laos en Cambodja verteld hij. We bieden ze wat drinken aan en beide jongens bestellen een verse kokosnoot. Na het afrekenen stappen we op de fiets en de jongens begeleiden ons richting Siem Reap. Een voorop, de ander bleef keurig als laatste fietsen.
De heren (jongetjes), die overigens redelijk keurig Engels konden, vertelden over Cambodja en over wat we onderweg zagen. Ze wezen ons mooie dingen aan en wezen ons op lekkere suiker snoepjes gemaakt van het water van de kokosnoot. Die wordt helemaal droogt gekookt en daar worden heerlijk snoepjes van gemaakt. Bovendien goed krachtvoer voor op de fiets. Het Cambodjaanse epo.

Zonder reisleider

Met nog zo’n 15 kilometer te fietsen komen we op een discutabel punt. Onze routebeschrijving verteld ons dat we rechtdoor moeten over het terrein van Angkor Wat waarbij we ergens een ticket moet kopen. Onze “gidsen” zeggen dat we daar niet langs kunnen en willen langs een andere weg. Plaatsvervangend reisleider Gerrit gaat met ze mee en de de rest volgt de route volgens het boekje. Wederom valt er een reisleider bij ons weg. Lisette, assistent van Gerrit, heeft nu op papier de verantwoordelijkheid als reisleidster, maar in de praktijk is deze rol meer weggelegd voor Jelle, daar hij als enige beschikt over een goed werkende GPS kastje. Ik heb de route met kaart ook op mijn telefoon gekregen en zou me ook moeten kunnen redden, ware het niet dat ik de routes heb gekregen met het startpunt als finishpunt. En dat is geel vervelend navigeren daar er steeds een nieuwe route wordt berekend omdat ik steeds verder van de start c.q. finish plaats fiets.

luxe

In Siem Reap komt gelukkig alles en iedereen weer bij elkaar. Gerrit zit er met de twee jongens, wij komen aan, en Frits mailt dat hij onderweg is. We slapen in, volgens het boekje, een luxe hotel. Het hotel is prima maar ik heb blijkbaar een andere definitie van luxe dan Frits. Ik ben allang blij dat alles schoon is en er een ‘laundry service’ aanwezig is. We doen wel elke dag een handwasje, maar een echte wasbeurt voor de kleertjes is wel fijn. Helemaal voor de fietskleding na een week fietsen.

Toeristische trekpleister

’s Avonds lopen de stad in op zoek naar een leuk eettentje en komen er al snel achter dat we hier een heel ander Cambodja treffen dan gisteren. Gisteren in Anlong Veng, het laatste bolwerk van Pol Pot en de Rode Khmer troffen we armoede, viezigheid, slechte infrastructuur, druk wegverkeer en alleen locals. Dat drukke wegverkeer is er nog steeds maar dan in de vorm van vele Tuktuk’s afgeladen met westerse en oosterse toeristen. Een week lang hebben we op een verdwaalde inmirgrant na geen westerling gezien. Nu horen we alle talen van de wereld om ons heen en in ons hotel stikt het van de Nederlanders. Siem Reap is in niets te vergelijken met wat ik tot nu toe in de rest van Cambodja heb gezien. Het is een grote toeristische trekpleister met grote dure hotels en drukke winkelstraat waar de prijzen echt niet lager liggen als bij ons. KFC en de Burger King zijn te vinden in de hoofdstraat en mocht je zat zijn van het oosterse eten, alle keukens van de wereld zijn aanwezig. Prijzen worden overal in dollars aangeduid want de munteenheid van Cambodja, de Riel, is een kloten waard.

Geschiedenis les

We aten een hapje bij een straattentje waarna we nog snel wat boodschappen deden en terug liepen naar het hotel. Daar troffen we Fritz weer. Fietsten we eerder deze dag nog zonder reisleider en plaatsvervangend reisleider, nu is de groep weer compleet. We bestelden nog wat te drinken en Fritz gaf ons nog wat geschiedenis les over de historie van Cambodja, wat overigens nog niet eens zo historisch is. Eind jaren negentig waren ze hier nog verwikkeld in een burgeroorlog en 1999 was het eerste jaar dat er sinds 30 jaar niet gevochten werd.

Het was een lange mooie dag. De komende drie dagen blijven we in Siem Reap om de vele tempels ten noorden van deze stad te bekijken met natuurlijk als hoogtepunt de tempel Angkor wat.

No Comments

Leave a Reply

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.




Recent Stories




Advertentie




De Bitse Catering




Advertentie

×